HEJT – W INTERNECIE
Hate z języka angielskiego oznacza nienawiść, stąd spolszczona wersja – hejt, którą Słownik Języka Polskiego definiuje jako „obraźliwy i zwykle agresywny komentarz internetowy”.
Hejt różni się od krytyki brakiem wartości merytorycznej wypowiedzi, używanie argumentów personalnych, brakiem racjonalnego powodu do ataku, złymi intencjami nadawców, chcącymi sprawić komuś przykrość, poniżyć go lub wpłynąć niekorzystnie na postrzeganie danej osoby. Hejt może służyć wyrażaniu negatywnych emocji nadawców, a także wzbudzaniu takich emocji u adresatów wypowiedzi. Zdarza się hejt spowodowany zazdrością czy chęcią zwrócenia na siebie uwagi. Wszelka odmienność może przez uprzedzoną osobę zostać wykorzystana w celu wyrządzenia przykrości lub wyładowania swojej frustracji.
Hejt może dotyczyć wyglądu, stylu życia, wieku, sukcesów zawodowych czy zainteresowań, obejmuje również agresję symboliczną, ironię, ośmieszanie i systematyczne podważanie czyjegoś prawa do obecności w debacie, nawet wtedy, gdy nie dochodzi do jawnego nawoływania do przemocy lub nienawiści.
W potocznym użyciu bywa utożsamiany z impulsywnym wybuchem negatywnych emocji. Jednak badania wskazują, że wiele form hejtu działa według powtarzalnych, rozpoznawalnych wzorców. A dzieje się to w sieci, gdzie splatają się uprzedzenia, frustracje, potrzeba dominacji oraz mechanizmy sprzyjające eskalacji konfliktu takie jak anonimowość czy poczucie bezkarności w internecie.
Badania pokazują, że zjawisko to dotyka nie tylko osób prywatnych, lecz także instytucji, w tym organizacji publicznych, co może prowadzić do strat wizerunkowych, finansowych oraz do spadku zaufania społecznego.
Bycie ofiarą hejtu wpływa na to jak osoba się czuje i funkcjonuje. Nie należy bagatelizować takiego trudnego doświadczenia, konsekwencje hejtu mogą być poważne. To m.in. trudności w sferze emocjonalnej – lęk przed chodzeniem do szkoły lub pracy, obawa przed uczestnictwem w życiu a także znaczące obniżenie samooceny co może prowadzić do depresji. Osoby doświadczające hejtu mogą przejawiać potrzebę autoagresji co w skrajnych przypadkach może doprowadzić do samobójstwa.
Gdzie szukać pomocy?
112 – numer alarmowy we wszystkich nagłych wypadkach
800 12 12 12 – dziecięcy telefon zaufania Rzecznika Praw Dziecka
116 111 – telefon zaufania dla dzieci i młodzieży
116 123 – telefon zaufania dla osób dorosłych
801 120 002 – ogólnopolski telefon dla osób doznających przemocy „Niebieska Linia”
801 615 005 – Dyżurnet.pl (pod tym numerem można zgłaszać naruszenia w Internecie)
800 100 100 – telefon dla rodziców i nauczycieli
Monika Czuba
Członek Zespołu Interdyscyplinarnego
ds. Przeciwdziałania Przemocy Domowej w Gminie Modliborzyce
Pracownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Modliborzycach
